
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Alokazja zebrina |
| Nazwa łacińska | Alocasia zebrina |
| Rodzina | Araceae (obrazkowate) |
| Pochodzenie | Filipiny |
| Pokrój | Bylina o ozdobnych liściach, z długimi ogonkami w charakterystyczne paski przypominające skórę zebry |
| Wysokość | 60-100 cm w uprawie doniczkowej |
| Liście | Duże, strzałkowate, błyszczące, zielone; osadzone na smukłych, pasiastych ogonkach |
| Kwiaty | Kwiatostan typu kolba z pochwiastym liściem; w uprawie domowej kwitnie bardzo rzadko |
| Stanowisko | Jasne, z rozproszonym światłem; nie toleruje bezpośredniego słońca |
| Podłoże | Przepuszczalne, żyzne, lekko wilgotne; najlepsza mieszanka torfu, ziemi liściowej i perlitu |
| Podlewanie | Regularne, podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale bez zastoin wody |
| Temperatura optymalna | 18-26°C; nie znosi spadków poniżej 15°C |
| Wilgotność powietrza | Wysoka; wymaga zraszania lub nawilżacza powietrza |
| Nawożenie | Od wiosny do jesieni co 2 tygodnie nawozem do roślin zielonych |
| Zastosowanie | Roślina ozdobna doniczkowa o efektownych liściach i dekoracyjnych ogonkach |
| Trudność uprawy | Średnia - wymaga stałej wilgotności i wysokiej wilgotności powietrza |
| Ciekawostka | Nazwa "zebrina" pochodzi od pasiastych ogonków liściowych przypominających umaszczenie zebry |
