
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Uebelmannia pectinifera |
| Nazwa łacińska | Uebelmannia pectinifera |
| Rodzina | Cactaceae (kaktusowate) |
| Pochodzenie | Brazylia (Minas Gerais) |
| Pokrój | Kulisty lub krótko cylindryczny kaktus, z czasem lekko wydłużający się |
| Wielkość | Do 15-20 cm wysokości i 10-15 cm średnicy |
| Kolor pędu | Fioletowo-brunatny lub zielonkawy z białymi prążkami cierni |
| Żebra | Liczne (20-40), wąskie i wyraźne, gęsto ułożone ciernie |
| Kwiaty | Małe, żółte, pojawiają się latem na szczycie rośliny |
| Stanowisko | Bardzo jasne, pełne słońce; możliwe doświetlanie zimą |
| Podłoże | Przepuszczalne, mineralne (mieszanka do kaktusów z dodatkiem piasku i żwiru) |
| Podlewanie | Latem umiarkowane, między podlewaniami ziemia powinna całkowicie przeschnąć; zimą prawie wcale |
| Temperatura latem | 22-30 °C |
| Temperatura zimą | 12-15 °C, sucho |
| Wilgotność | Niska |
| Nawożenie | Wiosna-lato co 4-6 tygodni nawozem do kaktusów |
| Trudność uprawy | Wysoka - gatunek wymagający, wrażliwy na nadmiar wilgoci |
| Ciekawostka | W naturze rośnie na kwarcowych piaskach i jest gatunkiem zagrożonym; chroniony CITES |
