
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Eukaliptus cytrynowy |
| Nazwa łacińska | Corymbia citriodora (syn. Eucalyptus citriodora) |
| Rodzina | Myrtaceae (mirtowate) |
| Pochodzenie | Północno-wschodnia Australia; obecnie uprawiany w strefach tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie |
| Pokrój | Wiecznie zielone drzewo o prostym, smukłym pniu i luźnej, wysokiej koronie |
| Wysokość | W naturalnych warunkach do 35-50 m; w uprawie pojemnikowej 1-3 m |
| Liście | Wąskie, lancetowate, jasnozielone, skórzaste, o intensywnym cytrynowym zapachu po roztarciu |
| Kwiaty | Drobne, białe lub kremowe, zebrane w baldachogrona; kwitnie latem |
| Stanowisko | Pełne słońce; wymaga ciepłego i przewiewnego miejsca |
| Podłoże | Przepuszczalne, piaszczysto-gliniaste, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego |
| Podlewanie | Umiarkowane; podlewać po przeschnięciu wierzchniej warstwy podłoża; dobrze znosi krótkotrwałą suszę |
| Temperatura optymalna | 20-30 °C; nie toleruje temperatur poniżej 5 °C |
| Wilgotność powietrza | Średnia; dobrze znosi suche powietrze |
| Nawożenie | W okresie wzrostu co 3-4 tygodnie nawozem wieloskładnikowym; w zimie nawożenie ograniczyć lub wstrzymać |
| Zastosowanie | Roślina ozdobna, źródło olejku eukaliptusowego o zapachu cytrynowym (działanie odstraszające owady, antybakteryjne, aromaterapia) |
| Trudność uprawy | Średnia - wymaga dużo światła, ciepła i przestrzeni |
| Ciekawostka | Olejek cytrynowy z liści jest jednym z najskuteczniejszych naturalnych repelentów na komary |
