
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Gardenia jaśminowata |
| Nazwa łacińska | Gardenia jasminoides |
| Rodzina | Rubiaceae (marzanowate) |
| Pochodzenie | Azja Wschodnia - Chiny, Japonia, Tajwan, Wietnam |
| Pokrój | Zimozielony krzew o gęstym, kulistym pokroju |
| Wysokość | 50-150 cm w uprawie doniczkowej; w gruncie w klimacie tropikalnym do 2 m |
| Liście | Skórzaste, błyszczące, ciemnozielone, eliptyczne lub odwrotnie jajowate |
| Kwiaty | Duże, białe lub kremowe, silnie pachnące, o średnicy 5-10 cm; pojawiają się od późnej wiosny do lata |
| Stanowisko | Bardzo jasne z rozproszonym światłem; chronić przed ostrym południowym słońcem |
| Podłoże | Kwasowe (pH 5,0-6,0), przepuszczalne, próchniczne; najlepiej mieszanka ziemi do roślin kwasolubnych |
| Podlewanie | Regularne, miękką wodą; podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale bez zastojów wody |
| Temperatura optymalna | 18-24 °C w sezonie wegetacji, zimą około 16-18 °C |
| Wilgotność powietrza | Wysoka - powyżej 60%; wymaga zraszania lub nawilżacza powietrza |
| Nawożenie | Od wiosny do jesieni co 2 tygodnie nawozem do roślin kwasolubnych |
| Zastosowanie | Roślina doniczkowa o dekoracyjnych kwiatach i liściach; uprawiana również w ogrodach w strefach tropikalnych i subtropikalnych |
| Trudność uprawy | Wysoka - wrażliwa na zmiany temperatury, przeciągi, twardą wodę i niedostateczną wilgotność powietrza |
| Ciekawostka | Kwiaty gardenii są tradycyjnie używane w perfumerii; roślina była popularnym elementem bukietów w XIX wieku |

Komentarze