
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Gasteraloe |
| Nazwa łacińska | × Gasteraloe |
| Rodzina | Asphodelaceae (złotogłowowate) |
| Pochodzenie | Roślina ogrodnicza, powstała ze skrzyżowania gatunków z rodzajów Aloe i Gasteria |
| Pokrój | Sukulenty o zwartym, rozłożystym pokroju, tworzące rozety liści |
| Wysokość | 15-30 cm |
| Liście | Mięsiste, trójkątne lub lancetowate, często z białymi plamkami, smugami lub ząbkowanymi brzegami; barwa zielona do ciemnozielonej |
| Kwiaty | Dzwonkowate lub rurkowate, w odcieniach pomarańczowego, różowego lub czerwonego; wyrastają na cienkich łodyżkach kwiatowych |
| Stanowisko | Jasne, słoneczne lub lekko półcieniste; unikać ostrego, południowego słońca w uprawie domowej |
| Podłoże | Przepuszczalne, piaszczyste lub żwirowe; najlepsze mieszanki dla kaktusów i sukulentów |
| Podlewanie | Oszczędne; podlewać dopiero po całkowitym przesuszeniu podłoża; zimą ograniczyć do minimum |
| Temperatura optymalna | 20-28 °C w sezonie; zimą może znosić spadki do około 10 °C |
| Wilgotność powietrza | Niska; dobrze znosi suche powietrze |
| Nawożenie | Od wiosny do lata co 4-6 tygodni nawozem dla sukulentów w połowie zalecanej dawki |
| Zastosowanie | Roślina doniczkowa ozdobna z liści; nadaje się do kolekcji sukulentów, uprawy w pojemnikach i mini-ogródkach |
| Trudność uprawy | Niska - wytrzymały sukulent, odporny na przesuszenie |
| Ciekawostka | Dzięki krzyżówce odziedziczyła po aloesach większą odporność na suszę, a po gasteriach dekoracyjny rysunek liści |

Komentarze