| Nazwa polska |
Hebe, veronika krzewiasta |
| Nazwa łacińska |
Hebe sp. (różne gatunki i odmiany) |
| Rodzina |
Plantaginaceae (babkowate) |
| Pochodzenie |
Nowa Zelandia, Ameryka Południowa, Australia, Nowa Gwinea |
| Pokrój |
Krzew lub półkrzew, zimozielony, często gęsto rozgałęziony |
| Wysokość |
20 cm do 1,5 m w zależności od gatunku i odmiany |
| Liście |
Naprzeciwległe, skórzaste, całobrzegie, eliptyczne lub lancetowate; u odmian ozdobnych często z różnobarwnymi obrzeżeniami |
| Kwiaty |
Drobne, zebrane w gęste kłosy lub grona, w kolorach białym, różowym, fioletowym, niebieskim; kwitnie od wiosny do jesieni w zależności od gatunku |
| Stanowisko |
Słoneczne do półcieniste; gatunki o drobnych liściach zwykle bardziej odporne na słońce |
| Podłoże |
Przepuszczalne, umiarkowanie żyzne; pH od lekko kwaśnego do obojętnego |
| Podlewanie |
Umiarkowane; nie lubi ani przesuszenia, ani zalewania korzeni |
| Temperatura optymalna |
10-20 °C; niektóre gatunki znoszą niewielkie przymrozki, inne wymagają zimowania w cieplejszym miejscu |
| Wilgotność powietrza |
Średnia; dobrze rośnie w typowych warunkach ogrodowych |
| Nawożenie |
Od wiosny do jesieni co 4 tygodnie nawozem do roślin kwitnących lub ozdobnych z liści |
| Zastosowanie |
Roślina ozdobna do ogrodów, pojemników, na rabaty, obwódki i żywopłoty; odmiany karłowe nadają się do ogrodów skalnych |
| Trudność uprawy |
Średnia - wymaga stanowiska dostosowanego do gatunku i dobrej ochrony przed mrozem |
| Ciekawostka |
Nazwa "hebe" pochodzi od greckiej bogini młodości; rośliny te są spokrewnione z babką (Plantago), co potwierdziła współczesna taksonomia |
