
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Hibiskus chiński, róża chińska |
| Nazwa łacińska | Hibiscus rosa-sinensis |
| Rodzina | Malvaceae (ślazowate) |
| Pochodzenie | Azja Południowo-Wschodnia - prawdopodobnie Chiny i otaczające regiony tropikalne |
| Pokrój | Zimozielony krzew lub małe drzewko o gęstym ulistnieniu i dużych kwiatach |
| Wysokość | W uprawie doniczkowej zwykle 1-2 m; w gruncie w klimacie tropikalnym nawet 3-5 m |
| Liście | Eliptyczne, błyszczące, ciemnozielone, o piłkowanych brzegach |
| Kwiaty | Bardzo duże (do 15-20 cm średnicy), pojedyncze lub pełne, w szerokiej gamie kolorów – od czerwieni, przez róż, pomarańcz, żółć, aż po biel; kwitną od wiosny do jesieni |
| Stanowisko | Bardzo jasne, słoneczne; w półcieniu kwitnie słabiej |
| Podłoże | Żyzne, przepuszczalne, lekko kwaśne lub obojętne |
| Podlewanie | Obfite w okresie wzrostu i kwitnienia, tak aby podłoże było stale lekko wilgotne; zimą ograniczyć |
| Temperatura optymalna | 18-25 °C; zimą nie mniej niż 12-15 °C |
| Wilgotność powietrza | Średnia do wysokiej; lubi częste zraszanie liści w ciepłych miesiącach |
| Nawożenie | Co 1–2 tygodnie w sezonie wegetacyjnym nawozem do roślin kwitnących, bogatym w potas |
| Zastosowanie | Roślina ozdobna doniczkowa i ogrodowa w ciepłym klimacie; popularna w oranżeriach i na tarasach latem |
| Trudność uprawy | Średnia - wymaga regularnego podlewania, nawożenia i dobrego oświetlenia |
| Ciekawostka | Kwiaty hibiskusa są jadalne, wykorzystywane m.in. w naparach, deserach i kuchni azjatyckiej; każdorazowo kwiat utrzymuje się tylko 1-2 dni |
