Hibiskus chiński

Hibiskus chiński

Cecha Opis
Nazwa polska Hibiskus chiński, róża chińska
Nazwa łacińska Hibiscus rosa-sinensis
Rodzina Malvaceae (ślazowate)
Pochodzenie Azja Południowo-Wschodnia - prawdopodobnie Chiny i otaczające regiony tropikalne
Pokrój Zimozielony krzew lub małe drzewko o gęstym ulistnieniu i dużych kwiatach
Wysokość W uprawie doniczkowej zwykle 1-2 m; w gruncie w klimacie tropikalnym nawet 3-5 m
Liście Eliptyczne, błyszczące, ciemnozielone, o piłkowanych brzegach
Kwiaty Bardzo duże (do 15-20 cm średnicy), pojedyncze lub pełne, w szerokiej gamie kolorów – od czerwieni, przez róż, pomarańcz, żółć, aż po biel; kwitną od wiosny do jesieni
Stanowisko Bardzo jasne, słoneczne; w półcieniu kwitnie słabiej
Podłoże Żyzne, przepuszczalne, lekko kwaśne lub obojętne
Podlewanie Obfite w okresie wzrostu i kwitnienia, tak aby podłoże było stale lekko wilgotne; zimą ograniczyć
Temperatura optymalna 18-25 °C; zimą nie mniej niż 12-15 °C
Wilgotność powietrza Średnia do wysokiej; lubi częste zraszanie liści w ciepłych miesiącach
Nawożenie Co 1–2 tygodnie w sezonie wegetacyjnym nawozem do roślin kwitnących, bogatym w potas
Zastosowanie Roślina ozdobna doniczkowa i ogrodowa w ciepłym klimacie; popularna w oranżeriach i na tarasach latem
Trudność uprawy Średnia - wymaga regularnego podlewania, nawożenia i dobrego oświetlenia
Ciekawostka Kwiaty hibiskusa są jadalne, wykorzystywane m.in. w naparach, deserach i kuchni azjatyckiej; każdorazowo kwiat utrzymuje się tylko 1-2 dni