Cecha	Opis
Nazwa polska	Indygowiec barwierski
Nazwa łacińska	Indigofera tinctoria
Rodzina	Fabaceae (bobowate)
Pochodzenie	Azja, szczególnie Indie, a także Afryka Północna
Pokrój	Krótki, krzewiaste, wieloletnia roślina o wzniesionych pędach
Wysokość	1-2 m
Liście	Podwójnie pierzaste, zielone, o drobnych listkach
Kwiaty	Drobne, różowe lub fioletowe, zebrane w kwiatostany typu grono
Stanowisko	Słoneczne, ciepłe, osłonięte od wiatru
Podłoże	Żyzne, przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne
Podlewanie	Umiarkowane, roślina nie toleruje zalewania wodą
Temperatura optymalna	20-30 °C
Wilgotność powietrza	Średnia do wysokiej
Nawożenie	W okresie wzrostu co 4-6 tygodni nawozem wieloskładnikowym
Zastosowanie	Roślina barwierska, używana do produkcji niebieskiego barwnika indygowego, także ozdobna w ogrodach tropikalnych
Trudność uprawy	Średnia - roślina wymaga ciepła i odpowiednich warunków wilgotnościowych
Ciekawostka	Indygowiec barwierski jest jedną z najstarszych roślin wykorzystywanych do produkcji barwników naturalnych, szczególnie niebieskiego barwnika indygowego