
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Łosie rogi |
| Nazwa łacińska | Platycerium spp. |
| Rodzina | Polypodiaceae (paprociowate) |
| Pochodzenie | Strefa tropikalna i subtropikalna Afryki, Azji, Australii oraz Ameryki Południowej |
| Pokrój | Paproć epifityczna, tworząca dwa typy liści - tarczowate i porożaste |
| Wysokość | Liście mogą osiągać od 30 cm do ponad 1 m długości (w zależności od gatunku) |
| Liście | Dwa rodzaje: liście asymilacyjne przypominające poroże łosia oraz liście tarczowate, okrywające i chroniące korzenie |
| Kwiaty | Brak - paprocie rozmnażają się przez zarodniki |
| Stanowisko | Jasne z rozproszonym światłem; unikać bezpośredniego ostrego słońca |
| Podłoże | Nie rośnie w ziemi - najlepiej mocowana na kawałku kory, w koszu z mchem lub na podkładzie z włókna kokosowego |
| Podlewanie | Zanurzać całą roślinę w wodzie na kilkanaście minut lub obficie zraszać; pozwolić przeschnąć przed kolejnym podlaniem |
| Temperatura optymalna | 18-25 °C; nie toleruje temperatur poniżej 10 °C |
| Wilgotność powietrza | Wysoka (60-80%) |
| Nawożenie | W sezonie wzrostu co 4-6 tygodni nawozem o niskim stężeniu, najlepiej dolistnie |
| Zastosowanie | Roślina ozdobna do uprawy w pomieszczeniach, oranżeriach, ogrodach zimowych |
| Trudność uprawy | Średnia - wymaga stabilnej wilgotności i odpowiedniego montażu |
| Ciekawostka | Nazwa "łosie rogi" pochodzi od kształtu liści przypominających poroże łosia lub jelenia |

Komentarze