Cecha	Opis
Nazwa polska	Łubin trwały
Nazwa łacińska	Lupinus polyphyllus
Rodzina	Fabaceae (bobowate)
Pochodzenie	Północno-zachodnia Ameryka Północna
Pokrój	Bylina o wzniesionych, sztywnych łodygach i okazałych kwiatostanach
Wysokość	60-150 cm
Liście	Dłoniaste, złożone z wielu lancetowatych listków, zielone
Kwiaty	Motylkowate, w długich, gęstych gronach, w różnych kolorach (fioletowe, niebieskie, różowe, białe); kwitnie późną wiosną i latem
Stanowisko	Pełne słońce lub lekki półcień
Podłoże	Lekkie, przepuszczalne, umiarkowanie żyzne; preferuje gleby lekko kwaśne
Podlewanie	Umiarkowane; podlewać w czasie suszy
Temperatura optymalna	Umiarkowana; roślina odporna na mróz
Wilgotność powietrza	Średnia
Nawożenie	Nie wymaga intensywnego nawożenia; korzysta z symbiozy z bakteriami wiążącymi azot
Zastosowanie	Roślina ozdobna na rabaty, do ogrodów naturalistycznych; poprawia strukturę gleby
Trudność uprawy	Niska - łatwa w uprawie w odpowiednich warunkach
Ciekawostka	Jako roślina motylkowa wzbogaca glebę w azot dzięki bakteriom brodawkowym żyjącym na jej korzeniach