
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Łyszczec wiechowaty |
| Nazwa łacińska | Gypsophila paniculata |
| Rodzina | Caryophyllaceae (goździkowate) |
| Pochodzenie | Europa Środkowa i Wschodnia, Azja |
| Pokrój | Bylina o silnie rozgałęzionych pędach tworzących ażurowe, kuliste kępy |
| Wysokość | 60-120 cm |
| Liście | Wąskie, lancetowate, sinozielone |
| Kwiaty | Drobne, białe lub różowe, zebrane w luźne, wiechowate kwiatostany; kwitnie latem |
| Stanowisko | Pełne słońce |
| Podłoże | Lekkie, wapienne, dobrze przepuszczalne, suche do umiarkowanie wilgotnych |
| Podlewanie | Oszczędne; roślina odporna na suszę |
| Temperatura optymalna | Umiarkowana; bardzo odporna na mróz |
| Wilgotność powietrza | Niska do średniej |
| Nawożenie | Umiarkowane; nadmiar azotu powoduje słabsze kwitnienie |
| Zastosowanie | Roślina ozdobna na rabaty bylinowe, do suchych bukietów i kompozycji florystycznych |
| Trudność uprawy | Niska - łatwa w uprawie w odpowiednich warunkach glebowych |
| Ciekawostka | Znana w florystyce jako "gipsówka"; często wykorzystywana w bukietach ślubnych i wiankach |

Komentarze