
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Uebelmannia gummifera |
| Nazwa łacińska | Uebelmannia gummifera |
| Rodzina | Cactaceae (kaktusowate) |
| Pochodzenie | Brazylia (stan Minas Gerais) |
| Pokrój | Kulisty lub cylindryczny kaktus z licznymi, wąskimi żebrami i gęstymi cierniami |
| Wysokość | Do 15-25 cm wysokości, 10-15 cm średnicy |
| Kolor pędu | Odcienie zieleni do fioletu lub purpury, często z kontrastującymi jasnymi cierniami |
| Żebra | Liczne (20-40), regularne, z drobnymi areolami |
| Kwiaty | Małe, żółte, pojawiają się latem na szczycie rośliny |
| Stanowisko | Bardzo jasne, najlepiej pełne słońce; możliwe doświetlanie zimą |
| Podłoże | Mineralne, bardzo przepuszczalne, z domieszką piasku i żwiru |
| Podlewanie | Latem umiarkowane, podłoże powinno całkowicie przeschnąć między podlewaniami; zimą prawie wcale |
| Temperatura latem | 22-30 °C |
| Temperatura zimą | 12-15 °C, sucho |
| Wilgotność powietrza | Niska |
| Nawożenie | Wiosna–lato co 4-6 tygodni nawozem do kaktusów |
| Zastosowanie | Roślina kolekcjonerska, uprawiana w doniczkach w warunkach szklarniowych lub domowych |
| Trudność uprawy | Wysoka - gatunek wymagający, wrażliwy na nadmiar wilgoci |
| Ciekawostka | W naturze występuje na ubogich, kwarcowych podłożach; gatunek chroniony (CITES) |

Komentarze