
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Ursynia (brak ustalonej nazwy zwyczajowej w j. polskim) |
| Nazwa łacińska | Ursinia anthemoides |
| Rodzina | Asteraceae (astrowate) |
| Pochodzenie | Republika Południowej Afryki |
| Pokrój | Jednoroczna lub krótko żyjąca bylina o wzniesionych, rozgałęzionych pędach |
| Wysokość | 20-40 cm |
| Liście | Drobno pierzastosieczne, przypominające liście wrotyczu lub rumianku |
| Kwiaty | Złocisto-żółte koszyczki z ciemnym środkiem, średnicy 3-5 cm |
| Stanowisko | Pełne słońce |
| Podłoże | Lekkie, przepuszczalne, umiarkowanie żyzne |
| Podlewanie | Umiarkowane; nie toleruje długotrwałego zalania |
| Temperatura optymalna | 18-25 °C |
| Wilgotność powietrza | Niska do średniej |
| Nawożenie | Co 2-3 tygodnie nawozem do roślin kwitnących w sezonie wegetacji |
| Zastosowanie | Roślina ozdobna do pojemników, ogrodów skalnych, kompozycji balkonowych |
| Trudność uprawy | Średnia - wymaga dużo słońca i dobrze przepuszczalnego podłoża |
| Ciekawostka | Rodzaj Ursinia nazwano na cześć niemieckiego botanika Johanna Heinricha Ursa |

Komentarze