
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Wieczornik damski |
| Nazwa łacińska | Hesperis matronalis |
| Rodzina | Brassicaceae (kapustowate) |
| Pochodzenie | Europa Południowa i Wschodnia; obecnie rozpowszechniony w wielu regionach świata |
| Pokrój | Bylina lub roślina dwuletnia, o wzniesionych, rozgałęzionych łodygach |
| Wysokość | 50-100 cm |
| Liście | Lancetowate, zielone, ząbkowane, owłosione; dolne większe, górne mniejsze |
| Kwiaty | Czteropłatkowe, w odcieniach fioletu, purpury, różu lub białe; pachną intensywnie szczególnie wieczorem |
| Stanowisko | Słoneczne lub półcieniste |
| Podłoże | Przepuszczalne, żyzne, umiarkowanie wilgotne |
| Podlewanie | Umiarkowane; dobrze znosi krótkotrwałe przesuszenie |
| Temperatura optymalna | 15-25 °C |
| Wilgotność powietrza | Średnia; dobrze znosi warunki ogrodowe |
| Nawożenie | W okresie kwitnienia nawozem wieloskładnikowym co 3-4 tygodnie |
| Zastosowanie | Roślina ozdobna do ogrodów naturalistycznych, na rabaty, do bukietów; przyciąga motyle i zapylacze |
| Trudność uprawy | Niska - łatwa w uprawie |
| Ciekawostka | Kwiaty wieczornika wydzielają najmocniejszy zapach po zmierzchu, co pomaga wabić nocne owady zapylające |

Komentarze