
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Wilczomlecz kanciasty |
| Nazwa łacińska | Euphorbia trigona |
| Rodzina | Euphorbiaceae (wilczomleczowate) |
| Pochodzenie | Środkowa Afryka; uprawiany jako roślina ozdobna w wielu krajach |
| Pokrój | Wysoka, sukulentowa roślina o wyprostowanych, trójkątnych, kanciastych pędach |
| Wysokość | W uprawie doniczkowej do 1,5-2 m; w naturze wyższy |
| Liście | Małe, eliptyczne, zielone, wyrastające wzdłuż krawędzi pędów; szybko opadają |
| Kwiaty | Bardzo drobne i niepozorne; w warunkach domowych kwitnie rzadko |
| Stanowisko | Bardzo jasne, najlepiej pełne słońce; toleruje lekki półcień |
| Podłoże | Przepuszczalne, piaszczyste, mieszanka do kaktusów i sukulentów |
| Podlewanie | Skąpe; podlewać po całkowitym przesuszeniu podłoża; zimą bardzo rzadko |
| Temperatura optymalna | 20-28 °C; zimą nie mniej niż 12 °C |
| Wilgotność powietrza | Niska; dobrze znosi suche powietrze |
| Nawożenie | W okresie wzrostu (wiosna-lato) co 4-6 tygodni nawozem do kaktusów |
| Zastosowanie | Roślina ozdobna do wnętrz; nadaje egzotyczny wygląd aranżacjom |
| Trudność uprawy | Niska - bardzo odporna na zaniedbania |
| Ciekawostka | Wydziela biały, trujący sok mleczny drażniący skórę i oczy; często mylony z kaktusem, choć nim nie jest |

Komentarze