Cecha	Opis
Nazwa polska	Zamiokulkas zamiolistny
Nazwa łacińska	Zamioculcas zamiifolia
Rodzina	Araceae (obrazkowate)
Pochodzenie	Wschodnia i Południowo-Wschodnia Afryka - od Tanzanii po Mozambik
Pokrój	Wieloletnia roślina zielna o grubych, wzniesionych ogonkach liściowych tworzących kępy; liście pierzaste, wyrastające z bulwiastych kłączy
Wysokość	W uprawie domowej 50-100 cm
Liście	Pierzaste, skórzaste, gładkie, błyszczące, ciemnozielone; segmenty liściowe eliptyczne
Kwiaty	Pojawiają się bardzo rzadko w uprawie domowej; w naturze tworzy kolbę z zielonkawą pochwą kwiatostanową, typową dla obrazkowatych
Stanowisko	Jasne z rozproszonym światłem do półcienistego; dobrze znosi niższe natężenie światła
Podłoże	Przepuszczalne, lekkie, z dodatkiem piasku lub perlitu; dobrze sprawdza się mieszanka dla sukulentów
Podlewanie	Bardzo oszczędne; podlewać dopiero po całkowitym przeschnięciu podłoża; odporny na suszę
Temperatura optymalna	18-26 °C; nie znosi temperatur poniżej 8 °C
Wilgotność powietrza	Niska do umiarkowanej; dobrze znosi suche powietrze
Nawożenie	Od wiosny do lata co 4-6 tygodni nawozem do roślin zielonych w niskim stężeniu
Zastosowanie	Roślina ozdobna doniczkowa do wnętrz; ceniona za wysoką odporność i niewielkie wymagania pielęgnacyjne
Trudność uprawy	Niska - bardzo łatwy w utrzymaniu
Ciekawostka	Należy do najbardziej wytrzymałych roślin pokojowych; jego grube kłącza magazynują wodę, co pozwala mu przetrwać długie okresy suszy