
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Nazwa polska | Zefirant biały |
| Nazwa łacińska | Zephyranthes candida |
| Rodzina | Amaryllidaceae (amarylkowate) |
| Pochodzenie | Południowa Ameryka - m.in. Argentyna, Urugwaj |
| Pokrój | Bylina cebulowa o wąskich, trawiastych liściach i wyprostowanych pędach kwiatowych |
| Wysokość | 20–30 cm |
| Liście | Wąskie, ciemnozielone, trawiaste, wyrastające bezpośrednio z cebuli |
| Kwiaty | Pojedyncze, białe, sześciopłatkowe, w kształcie gwiazdy lub kielicha; pojawiają się od późnego lata do jesieni |
| Stanowisko | Słoneczne lub lekko półcieniste |
| Podłoże | Lekkie, przepuszczalne, umiarkowanie żyzne; dobrze zdrenowane |
| Podlewanie | Umiarkowane; utrzymywać lekko wilgotne podłoże w okresie wzrostu i kwitnienia, zimą ograniczyć |
| Temperatura optymalna | 18-25 °C; w okresie spoczynku nie mniej niż 10 °C |
| Wilgotność powietrza | Średnia; dobrze znosi typowe warunki domowe |
| Nawożenie | Co 2–3 tygodnie w sezonie wegetacji nawozem do roślin kwitnących |
| Zastosowanie | Roślina doniczkowa i ogrodowa; nadaje się na rabaty, obwódki, do pojemników oraz na balkony |
| Trudność uprawy | Niska - łatwa w uprawie przy zapewnieniu odpowiedniego drenażu |
| Ciekawostka | Nazywana jest czasem „deszczową lilią”, ponieważ często zakwita po obfitych opadach |

Komentarze